Huisdispuut Omnivagus – Historie en heden
Corporale bal en pluis, twee begrippen uit het Nijmeegse studentenleven die in het roemruchtige bestaan van Huisdispuut Omnivagus beiden haar weerga niet hebben gekend. Hoewel deze twee begrippen contrasterend lijken, is uit de historie van Huisdispuut Omnivagus gebleken dat hier toch duidelijk sprake is van een slechts schijnbare tegenstelling. Gedurende reeds vijfendertig jaar heeft een samenweving van een grote diversiteit aan persoonlijkheden en studies ertoe geleid dat Huisdispuut Omnivagus bestaat in de vorm zoals die er nu is.
Na enige tijd rondgezworven te hebben door het Nijmeegse besloten enkele intellectuelen, studerend aan de Universiteit van Nijmegen, om zich te verenigen tot Dispuut Omnivagus. Dit bracht hen in de positie, die het mogelijk maakte om een eigen dispuutshuis te verwerven bij de Stichting Studentenhuisvesting Nijmegen. Als laatste dispuut in de Keizerstad wisten zij de hand te leggen op een pand, namelijk het pand aan de Sint Annastraat 156. Argeloos als zij waren, die de fundering van ons dispuut hebben gelegd, beseften zij niet dat Huisdispuut Omnivagus in de jaren die daarop zouden volgen zou uitgroeien tot een begrip in het Nijmeegse.
Huisdispuut Omnivagus wordt door sommigen gezien als het huis voor de geoliede student. Wij zullen geen poging ondernemen dit te weerleggen, niet daar ons dit niet zal lukken, maar eerder daar deze benaming juist een duidelijk voorbeeld is van de sterke band tussen de leden in het huis. Het vrolijk gebier komt overigens alleen maar ten goede aan de mate van intellectualiteit binnen het huis, enig uitzondering daargelaten. Door haar diversiteit in bewoners en hoge mate waarin wij ons tot elkaar wenden tijdens de koffie, de maaltijd of tijdens een relax geborrel, zij het zo dat disputeren tot de dagelijkse praktijk behoort van de Omnivagant.
Huisdispuut Omnivagus is gedurende de afgelopen vijfendertig jaar met de tijd meegegaan. Hoewel tradities zeker niet weg te denken zijn – daar tradities het huis hebben gemaakt tot wat zij is – is Huisdispuut Omnivagus toch als modern te kwalificeren. Zij het dat metroseksualteit nog steeds niet volledig geaccepteerd is, een enkele uitzondering daargelaten, en ook yoga alleen nog bekend is van televisie, is Huisdispuut Omnivagus een huis dat zich ook zeker de laatste jaren verbazend of niet begeeft naar het hippere segment. Denk hierbij aan ons bezoek aan ‘Bacardi Bat Beats’ en niet te vergeten het nachtleven in Kopenhagen (zoals club EMMA voor de bekenden onder ons).
Iets waar ook Huisdispuut Omnivagus niet aan heeft kunnen ontkomen is de zware druk van het Nederlandse dominante onderwijssysteem, waarin de student wordt gedwongen tot de focus op menige wetenschappelijk geoorloofde pillen. Let wel, om misverstanden en ongewenste telefoontjes te voorkomen, vanzelfsprekend van literaire aard. Laat het overigens duidelijk zijn; waar gestudeerd wordt moet ook gerelaxed worden. Dit doen wij dan ook al sinds mensenheugenis in een van onze riante kamers, de algemene ruimte of gewoon in of bij het zwembad.
Eendracht maakt macht, zij het dat dit werd gebruikt als devies in de tijd van de Republiek der Verenigde Provinciën is dit ook in Huize Omnivagus het geval. Door de jaren heen hebben er door de gedegen samenwerking veel veranderingen plaatsgevonden. Zo is de garage omgebouwd tot algemene ruimte / disco / eetkamer. Niet ontbreekt dan vanzelfsprekend blacklight, discoverlichting, een goede draaicomputer en niet te vergeten de bar inclusief vier tapaansluitingen. Daarnaast zijn verschillende zaken binnen het huis – soms tot herhalens toe – opgeknapt en denkt de verantwoordelijke persoon wel effe na voordat hij besluit het vuilnis niet buiten te zetten. Zo heeft het altijd geschieden en zo zal het blijven geschieden.
Huisdispuut Omnivagus was op een bepaald moment in die mate professioneel georganiseerd, dat ook het hebben van een stagiair niet aan ons voorbij kon gaan. Deskundig is onze stagiair bijgestaan bij het poetsen van het toilet en het lappen van de ramen. Uiteindelijk, na een periode die het huis bracht tot grote wanhoop, maar ook een bepaalde vorm van respect, hebben wij deze fase reeds achter ons gelaten. Respect heeft in die zin ook te maken met ervaringen eerder in onze historie. Ik citeer onze destijds befaamde interieurverzorgster, destijds nog gewoon ‘poetsvrouw’ genoemd: “Jullie hoeven niet te overleggen. Ik stop ermee. Met mijn werk. Ik vind alles ook zo vies om schoon te maken.” Laten wij wel wezen, dit citaat komt nog uit de tijd dat studeren nog minimaal acht jaar moest duren, wat leidde, gewild doch ongewild tot een net zo vlotte manier van schoonmaken. Tegenwoordig is Huize Omnivagus dan ook – relatief – een huis van schoon kaliber.
Voor de volledigheid tot slot: Huisdispuut Omnivagus, hoewel aanvankelijk als dispuut opgericht om een huis van deze omvang te verkrijgen, is in haar huidige gedaante een Huisdispuut en daarmee uniek in Nijmegen. De leden wonen dan ook allen in het huis.
Overigens, de koffie staat altijd klaar.
Groet u, met Omnivagante groet,
C.J.M.T. Jonkers